صدا کن مرا صدای تو خوبست کسی نیست بیا زندگی را بدزدیم آن وقت بیا با هم از حالت سنگ چیزی بفهمیم یبا تا نترسیم از شهرهایی که خاک سیاشان چرا گاه جرثقیل است مرا خواب کن زیر یک شاخه دور از شب اصطکاک و آنوقت من مثل ایمانی از تابش استوا گرم ترا در سرآغاز یک باغ خواهم نشانید.